چدن داکتیل

معمولاً برای تولید ریخته گری از چدن داکتیل که نام های دیگری مانند چدن گره ای، چدن گرافیت کروی یا چدن SG دارد، استفاده می شود. چدن ندولار گرافیت گره‌ای را از طریق کروی شدن و عملیات تلقیح به دست می‌آورد که به طور موثر خواص مکانیکی چدن، به ویژه انعطاف‌پذیری و چقرمگی را بهبود می‌بخشد تا استحکام بالاتری نسبت به فولاد کربنی به دست آورد. چدن گره‌ای یک ماده چدنی با استحکام-بالا است که در دهه 1950 ساخته شد. خواص جامع آن به فولاد نزدیک است. بر اساس خواص عالی خود، چدن داکتیل با موفقیت برای ریخته گری اجزای نیروهای پیچیده، استحکام، چقرمگی و مقاومت در برابر سایش استفاده شده است. چدن گره‌دار به سرعت تبدیل به یک ماده چدنی شده استچدن خاکستریو به طور گسترده استفاده می شود. اصطلاحی که «آهن جایگزین برای فولاد» نامیده می‌شود، عمدتاً به آهن شکل‌پذیر اشاره دارد. چدن داکتیل اغلب برای تولید قطعات میل لنگ و میل بادامک خودروها، تراکتورها، و موتورهای احتراق داخلی، و همچنین دریچه‌های فشار متوسط-برای ماشین‌آلات عمومی استفاده می‌شود.

چدن داکتیل یک ماده واحد نیست، بلکه بخشی از گروهی از مواد است که می توان از طریق کنترل ریزساختار، طیف وسیعی از خواص را تولید کرد. مشخصه اصلی این گروه از مواد، شکل گرافیت است. در چدن های داکتیل، گرافیت مانند آهن خاکستری به صورت گره ای است نه پولکی. شکل تیز تکه های گرافیت باعث ایجاد نقاط تمرکز تنش در ماتریس فلزی و شکل گرد گره ها کمتر می شود، بنابراین از ایجاد ترک جلوگیری می کند و شکل پذیری افزایش یافته ای را ایجاد می کند که نام آلیاژ را به خود می دهد. تشکیل گره‌ها با افزودن عناصر گره‌زا، معمولاً منیزیم (توجه داشته باشید که منیزیم در دمای 1100 درجه می‌جوشد و آهن در دمای 1500 درجه ذوب می‌شود) و در حال حاضر کمتر سریم (معمولاً به شکل میشمتال) ایجاد می‌شود. از تلوریم نیز استفاده شده است. ایتریوم، اغلب جزء فلز Misch، نیز به عنوان یک گره ساز احتمالی مورد مطالعه قرار گرفته است.