فولاد آلیاژی

فولاد ریخته گری به فولادی اطلاق می شود که برای ساخت آن استفاده می شودریخته گری فولاد. زمانی باید از فولاد ریخته گری استفاده کرد که استحکام ریخته گری نسبتاً زیاد باشد و استفاده از چدن نتواند الزامات را برآورده کند. با این حال، سیالیت فولاد مذاب از فولاد ریختگی به خوبی چدن نیست، بنابراین ضخامت ساختار ریخته گری نباید خیلی کم باشد و شکل آن نباید خیلی پیچیده باشد. هنگامی که محتوای سیلیکون در حد بالایی کنترل می شود، سیالیت فولاد مذاب را می توان بهبود بخشید. فولاد ریخته گری را می توان به فولاد ریخته گری مهندسی عمومی، فولاد ریخته گری سازه جوشی، فولاد ریخته گری فولاد ضد زنگ و فولاد ریخته گری شده فولادی مقاوم در برابر حرارت با توجه به تنوع و هدف تقسیم کرد.

فولاد ریخته گری را می توان با توجه به ترکیب شیمیایی به فولاد آلیاژی ریختگی و فولاد کربنی ریختگی تقسیم کرد و همچنین با توجه به ویژگی های آن به فولاد ابزار ریخته گری، فولاد ویژه ریخته گری، ریخته گری مهندسی و سازه و فولاد آلیاژی ریختگی تقسیم می شود. فولاد آلیاژی ریخته گری را می توان به فولادهای کم آلیاژ ریخته گری (کل عناصر آلیاژی کمتر یا مساوی 5٪)، فولاد آلیاژی ریختگی (کل عناصر آلیاژی 5٪ تا 10٪) و فولاد ریخته گری پر آلیاژ (کل عناصر آلیاژی بزرگتر یا مساوی 10٪) تقسیم کرد.

ویژگی های عملکرد ریخته گری فولاد آلیاژی
• سیالیت ضعیف و انقباض حجمی و انقباض خطی نسبتاً زیاد است
• خواص مکانیکی جامع نسبتاً بالاست.
• جذب ضربه ضعیف و حساسیت بالای بریدگی
• ریخته گری فولاد کم کربن قابلیت جوش پذیری نسبتاً خوبی دارند.

ویژگی های ساختاری ریخته گری فولاد آلیاژی
• حداقل ضخامت دیواره ریخته گری فولادی باید بیشتر از حداقل ضخامت دیواره باشدچدن خاکستری. طراحی ریخته گری خیلی پیچیده مناسب نیست
• ریخته گری های فولادی تنش داخلی نسبتا زیادی دارند و به راحتی خم می شوند و تغییر شکل می دهند
• سازه باید گره های داغ را به حداقل برساند و شرایط برای انجماد متوالی ایجاد شود
• فیله دیوار اتصال و قسمت انتقال با ضخامت های مختلف بزرگتر از چدن است.
• ریخته گری های پیچیده را می توان در ساختار ریخته گری + جوش برای تسهیل تولید ریخته گری طراحی کرد